Szkoła rysunku, Kursy rysunku

Szkoła rysunku, Kursy rysunku

Zamknij menu

„Architektura jest sztuką, poezją konstrukcji” – Renzo Piano

„Architektura jest sztuką, poezją konstrukcji” – Renzo Piano

Czyli włoski geniusz nowoczesnych technologii o duszy prawdziwego artysty

Architektura to coś zdecydowanie większego niż jedynie szkło, stal czy beton. Architektura to żywa opowieść o naszej cywilizacji, odbijająca przeszłość, teraźniejszość i przyszłość w fasadach oraz konstrukcjach budynków. To nieustanne poszukiwanie i piękna przygoda, do której chciałabym Was zaprosić.

W tej serii przyjrzymy się najważniejszym postaciom współczesnej architektury polskiej i światowej. Kim są owi starchitekci i gdzie można upatrywać źródeł ich sukcesu? Starchitekt to prawdziwa “gwiazda rocka” w świecie architektury, wyróżniająca się charakterystycznym stylem i indywidualną wrażliwością, które można odnaleźć w każdym jego projekcie. Istnieją na świecie pewne przestrzenie czy budowle przyprawiające o szybsze bicie serca, że aż trudno o nich zapomnieć. Takie dzieła architektury tworzy jeden z topowych starchitektów – Renzo Piano.

Jego projekty wyróżnia pewien fenomen. Najważniejszą cechą stylu Piano jest… jego brak jakichkolwiek charakterystycznych elementów. Jak to właściwie możliwe? Każdy kolejny projekt Renzo traktuje jako zupełnie nowy problem wymagający indywidualnego podejścia i praktycznego rozwiązania. Ale zacznijmy od początku…

Piano pochodzi z włoskiej rodziny budowlanej i od dziecka spędzał każde popołudnie na placu budowy razem ze swoim ojcem. Dziś uważany jest za jednego z prekursorów architektury HI-TECH, czyli stylu narodzonego w latach 60 – tych w Wielkiej Brytanii. Nurt ten skupia się przede wszystkim na korzystaniu z najnowszych technologii konstrukcyjnych, często stanowiących nowoczesny ornament budynku.

Już na bardzo wczesnym etapie swojej kariery stworzył rewolucyjne projekty, jak na przykład: Centrum Pompidou w Paryżu czy Stary Port w Genui – jego rodzinnym mieście. Realizacje te są nadal podziwiane i uznawane za ikony współczesnej architektury. Dzisiaj jednak skupimy się na dwóch nowszych projektach Piano. Ujmują one swoją poetyckością i na długo pozostają w pamięci odbiorcy.

Wyobraźcie sobie, że stoicie na najwyższym szczycie wieżowca, w pewnym momencie grawitacja przestaje istnieć, a wy zaczynacie unosić się nad całym miastem – tak właśnie mogła wyglądać kłębiącą się wizja w głowie Piano, tworzącego szkice Shard of Glass w Londynie.

The Shard to coś więcej niż zwykły wieżowiec – Piano chciał tym projektem opowiedzieć pewną historię. Architektura nie odpowiada tylko na aktualne potrzeby czy problemy, ale przede wszystkim spełnia pragnienia, marzenia i aspiracje społeczeństw. Tak było właśnie w tym przypadku. Ukończony w 2011 roku The Shard, był do 2021 roku najwyższym budynkiem w całej Europie (rekord wysokości zostanie wkrótce pobity przez budowany w Warszawie Varso Tower). Wznosi się on na ponad 300 m i góruje w panoramie nad Tamizą. Pochylone, szklane elewacje odbijają londyńskie niebo, które każdego dnia maluje na fasadzie nowe obrazy. Po deszczu Shard odbija błękity, a o zachodzie słońca lśniące czerwienie. Dzięki temu budynek “ożywa”, a każdego dnia można odkrywać go na nowo.

Projekt Shard of Glass onieśmiela swoją monumentalnością, jednak jednocześnie jest tak zwiewny i ulotny, jakby miał zaraz odlecieć wraz z podmuchem wiatru. Wizja ta doskonale odzwierciedla poetyckie i romantyczne spojrzenie Piano na architekturę.

 

Wychowując się w Genui – mieście z największym portem we Włoszech – Piano od zawsze kochał żeglarstwo, a obecnie projektuje nawet łodzie. Pożeglujmy więc dalej jego śladami, ku bardziej egzotycznym zakątkom świata – na sam środek Oceanu Spokojnego.

To tutaj, na wąskim półwyspie Tinu, w Nowej Kaledonii, powstał jeden z jego najbardziej niezwykłych projektów – Centrum Kulturalne Jean-Marie Tjibaou. Ciekawość świata, to co nieodkryte, dalekie i nieznane stało się początkiem wielkiej wizji architektonicznej. Renzo postanowił w pełni poświęcić projekt kulturze rdzennych mieszkańców Nowej Kaledonii – Kanakom i stworzyć miejsce zetknięcia majestatycznych, bajkowych form “szałasów” ze sztuką, naturą oraz tradycją miejscowej ludności. Górujące nad krajobrazem futurystyczne “chaty” integrują lokalne budownictwo z najnowszymi technologiami HI-TECH.

Konstrukcja poszczególnych, współczesnych “szałasów” składa się z wydłużonych, pionowych stalowych żeber, usztywnionych belkami z lokalnego drewna tropikalnego. Ta współczesna wioska oddaje hołd kulturze Kanaków, ale jednocześnie jest niesamowitą zabawą architektoniczną, ze światłem i pasatami. Koncepcja zyskała przez to coś ponad materialnego – duszę, indywidualny dźwięk i własny głos.

Projekt Jean-Marie Tjibaou Cultural Centre pokazuje, jak nawet masymalnie stechnologizowana architektura, może wciąż pozostać piękną sztuką opowiadania historii miejsca i ludzi je zamieszkujących. Taka synteza najnowszych technologii oraz marzycielskich, głęboko humanistycznych wizji to kwintesencja projektowego zmysłu Piano.

Gdzie rodzą się więc owe poetyckie wizje tego architekta? Każdy projekt miał swój początek na papierze – to właśnie poprzez szkice projektowe, Renzo wyraża całą esencję swoich koncepcji i idei architektonicznych. W jego rysunkach można dostrzec ogrom wyobraźni. Zwykle są to przekroje całościowe budynku zawierające informacje na temat jego wewnętrznego układu funkcjonalnego i wyglądu samych elewacji. W szkicach Piano skupia się na syntezie swoich najważniejszych wizji, a kolory i grubość kresek pomagają rozpoznać różne materiały oraz ich struktury. Wśród jego rysunków odnajdziemy nawet schematy nasłonecznienia budynku ulegające zmianom w zależności od pory dnia.

 

Niektóre szkice Piano skupiają się na konkretnych detalach architektonicznych, kolejne ukazują całościową wizję budynku, a jeszcze inne wyjaśniają samą koncepcję w sposób schematyczny. Wszystkie jednak łączą te same cechy, w których można upatrywać sukcesu jego myśli koncepcyjnych – niezwykła prostota oraz holistyczne spojrzenie na architekturę.

  

Piano poprzez swoje projekty i rysunki pokazuje nam cały proces powstawania jego architektury – od najprostszych szkiców na papierze, po majestatyczne budowle. W swoich dziełach jest niezwykłym optymistą, a jego budynki ucieleśniają pozytywne wartości, upiększając świat zarówno w sposób bezpośredni, materialny, jak i ten głębszy, niewidoczny dla oczu, wyrażony przez duszę każdego z jego projektów. Wszystkie koncepcje Renzo są różne od siebie. Odnoszą się z szacunkiem do kontekstu miejsca i historii. Po głębszej analizie jego projektów można jednak dostrzec w nich pewne powtarzalne wątki. To zwiewność i ulotność monumentalnych form, które stworzyć może jedynie architekt – geniusz technologii o duszy prawdziwego artysty.

Źródła materiałów graficznych:
https://www.archdaily.com/889852/the-shard-renzo-piano-building-workshop
https://www.archdaily.com/955786/pompidou-center-to-close-completely-for-renovations-during-3-years
https://www.wallpaper.com/architecture/renzo-piano-exhibition-preview-royal-academy-london
http://arquitecturaespectacular.blogspot.com/2010/02/asdfasdf.html
https://archiscapes.wordpress.com/2015/04/06/the-art-of-sketches-rpbw/
https://www.archdaily.com/600641/ad-classics-centre-culturel-jean-marie-tjibaou-renzo-piano

Autorka tekstu: Oliwia Prochowska

Data publikacji: 9.04.2021 r.

Udostępnij:
Dlaczego warto oceniać książkę po okładce?

Dlaczego warto oceniać książkę po okładce?

Dlaczego warto oceniać książkę po okładce? W połowie każdego roku Biblioteka Narodowa publikuje raport dotyczący ilości wydanych w uprzednim roku książek. Choć pandemia koronawirusa zahamowała wzrost ilości nowości wydawniczych w Polsce, to od wielu lat wynosi ona ponad 30 000 pozycji. Jak w tym gąszczu tytułów wybrać to, co będzie dla nas interesujące? Być może […]

Czy to już Matrix?

Czy to już Matrix?

Czy to już Matrix? Zacznijmy od wyjaśnienia kilku terminów, bez których trudno będzie się obejść przy czytaniu tego artykułu. Na początek hasło „Matrix” dla ludzi, którzy jakimś cudem nigdy nie mieli styczności z trylogią Matrix. Otóż w filmie świat rzeczywisty, który znamy jest jedynie symulacją, systemem trzymającym pod kontrolą ludzi, faktyczny świat jest natomiast dużo […]

Małe jest piękne

Małe jest piękne

Małe jest piękne W marcu 2011 roku około 70% powierzchni japońskiego miasta Rikuzentakata zostało zniszczone przez falę tsunami, wywołaną trzęsieniem ziemi. W odpowiedzi na tę tragedię grupa architektów z Toyo Ito (zdobywca nagrody Pritzkera z 2013 roku) na czele zaprojektowała dla miasta „Dom dla wszystkich” – dwupiętrowy pawilon, który miał pełnić funkcję miejsca spotkań, odpoczynku […]

Architekci i ich rysunki cz. 1

Architekci i ich rysunki cz. 1

Szkicowniki architektów. Jak wygląda szkicownik projektanta? Jak wygląda szkicownik projektanta? Podziwiając otoczenie stworzone przez architektów dostrzegamy sam efekt końcowy. Ostatnią starannie wyselekcjonowaną i wyrzeźbioną formę. Chcąc zgłębić się bardziej, poznać drogę, jaką przebył projektant, musimy wrócić do momentu czystej koncepcji. Momentu wolnego od zasad konstrukcji czy fizyki, w którym liczyła się sama wyobraźnia. Jeszcze przed […]

KONTAKT

Godziny kontaktu z biurem:
Pon.- Pt. w godz. 08:00-16:00

Administracja:

Telefon: 502 027 408 | 533 168 364 | 574 775 333
E-mail: kontakt@zalubowski.pl

Marketing:

Telefon: 574 775 333
E-mail: marketing@zalubowski.pl 

SOCIAL MEDIA

REKOMENDACJE

Gabriela Pazdur
Niekonwencjonalne metody nauczania, indywidualne podejście do każdego ucznia oraz świetni pedagodzy. Miejsce wyjątkowe pod wieloma względami, ale przede wszystkim jest ono gwarancją szeroko pojętego rozwoju własnych umiejętności rysunkowych. Szczerze polecam!
Paulina Kędzior
Po trzech latach spędzonych w Szkole Rysunku Zalubowski z czystym sercem mogę polecić ją każdemu, amatorom i trochę bardziej zaawansowanym rysownikom, każdemu kto chce się trochę podszkolić, rozwinąć skrzydła. Rodzinna atmosfera, herbatki w przerwach między rysowaniem i indywidualne podejście to jedne z wielu plusów szkoły. Nadszedł czas żeby iść dalej, ale na pewno będę tęsknić za tym miejscem. Polecam gorąco!
Ewa Filek
To była moja wymarzona ASP. Niewiele straciłam, bardzo wiele zyskałam...
Karol Mularczyk
Jako uczeń liceum plastycznego bardzo miło wspominam 5 lat, w czasie których uczęszczałem na lekcje rysunku u Rafała Zalubowskiego. Profesjonalne podejście do nauczania wielu technik rysunkowych jak i malarskich, połączone z bardzo luźną atmosferą panującą na zajęciach. Ponadto potężna wiedza o historii sztuki przekazywana jest podczas korekt w bardzo interesujący i łatwy do zrozumienia sposób. Serdecznie polecam!
Łukasz Maciaszkiewicz
Bardzo polecam tę szkołę wszystkim wiążącym swoją przyszłość z rysunkiem lub tym, którzy po prostu lubią rysować. Luźna atmosfera zajęć i profesjonalne podejście nauczycieli sprawiają idealne warunki do czynienia szybkich postępów.
Justyna Rusinek
Ciekawe zajęcia, świetni nauczyciele, spokojna atmosfera... w sam raz dla każdego, kto pragnie kształcić swoje umiejętności w kierunku rysunku i malarstwa. Naprawdę polecam!
Piotr Marzec
Jako absolwent liceum plastycznego, ogromnie polecam ten kurs wszystkim zainteresowanym! Program nauczania szkoły to coś więcej niż nauka rysunku: to wciągnięcie ucznia w ogromną machinę zjawisk kulturowych, w którą on wskakuje z zapartym tchem: jak w wielką przygodę; jak w ekran kinowy, gdy wyświetlają Hobbita.
Zuzanna Wużyk
Super nauczyciele i sposób prowadzenia zajęć i przede wszystkim wspaniała atmosfera i ludzie, dzięki którym lekcje były samą przyjemnością, nawet w dni w których mało co wychodziło. Serdecznie polecam wszystkim, którzy chcą rozwinąć swoje umiejętności rysunkowe, czy to przed egzaminami na studia czy zwyczajnie dla przyjemności.

Copyright © 2017 Zalubowski | created by YOHO

w górę